...::: |G | A | R | A | N |T |I | خدمات سمپاشی و كنترل حشرات | PEST CONTROL SERVISE | :::...


Go to content

منوی اصلی:


مایت


خارش های موضعی بی دلیل و التهابات پوستی

مایت ها (هیره ها)

هیره ها خیلی کوچک و میکروسکوپی هستند و طول آنها حدود 5.0 تا - 2 میلیمتر است. هزاران نوع از آنها روی بدن حیوانات زندگی می کند. آنها مانند کنه ها 8 پا دارند، ولی بدنشان یا بند ندارد یا بندهای کمی دارد. بیشتر گونه ها مراحل ، تخم، لارو، نمف و بالغ دارند. در مراحل نا بالغ شبیه بالغ ولی کچکتر هستند. بعضی از هیره ها ناقل بیماری های مهمی مانند تب تیفوسی ناشی از ریکتزیا تسو تسو گاموشی (تیفوس بوته زار) و تعدادی از بیماری های ویروسی هستند. هیره ها با گزش خود موجب آزار و اذیت شدید انسان و حیوان می شوند. بسیاری از افراد نسبت به هیره ها و گزش آنها با حساسیت زیادی واکنش نشان می دهند. هیره هایی که آفت های اصلی هستند عبارتند از :

  • هیره های گزنده

  • هیره های مولد گال

  • مایت های گرد و غبار

 

تصاویری از مایت گزنده

مایتمایتمایتمایتمایتمایتمایتمایتمایتمایت

روی تصاویر کلیک کنید

هیره های گزنده یا مایت ها خارش زا

طول بدن هیره های گزنده بالغ (گونه ترومبیکولیده) حدود 1 تا 2 میلیمتر و گاها تا 1.0 میلیمتر و به رنگ قرمز روشن و یا قهوه ای مایل به قرمز با ظاهری مخملی هستند. نمف کوچکتر از بالغ و شبیه آن است. لارو که چیگر نامیده می شود، خیلی کوچک است و فقط 3. 0 -15 .0 میلیمتر طول دارد . و فقط لارو ها هستند که حیوانات و انسان را نیش می زند. بالغین و نمف ها در خاک زندگی کرده و از حشرات کوچک و هیره های دیگر و تخم آنها تغذیه می کنند.
بعد از خروج از تخم ها، در طبیعت لاروها به سمت علفها و برگها و روی زمین می خزند و در آنجا منتظر می مانند تا میزبان مناسب (انسان یا حیوان) را پیدا کرده و به آن حمله کنند. در اماکن مسکونی مشاهده شده است که این هیره ها به صورت جالبی سازگاری پیدا کرده اند و مانند نحوه عمل در طبیعت بدون نیاز به خاک سیکل زندگی خود را طی می کنند و باعث خارش و گزش های پوستی می شوند. در انسان در قسمتهایی که لباس به بدن می چسبد بیشتر حمله می کنند.
لارو به مدت دو روز تا یک ماه بسته به نوع هیره به پوست بدن میزبان و لابلای بخش کش باف لباس های زیر می چسبد و خونخواری می کند، سپس روی خاک ( و یا در اماکن انسانی روی فرش ، دشک... ) افتاده و به نمف و بعدبه بالغ بی خطر تبدیل می شود.

زیستگاه مناسب اولیه برای هیره ها مزارع، علف زار ها، نواحی بوته زار، مزارع متروکه برنج و جنگل های احیا نشده است. همچنین هیره های گزنده در پارکها ، باغها ، چمن زارها ، و مناطق مرطوب کناره های رودخانه ها و نهرها یافت می شوند.

گزش ممکن است سبب خارش شدید ، تحریک و التهاب پوست شود که بیشتر روی پاها ، روی شکم و دستها دیده می شود. در محل گزش، پوست کمی متورم شده و قرمز می شود. نقطه رمز در مرکز برامدگی، محل قرار گیری هیره است. چون هیره ها با چشم غیر مسلح قابل مشاهده نیستند، بیشت مردم تا زمانی که مورد گزش قرار نگرفته اند از حضور آنها بی خبر هستند.

هیره های مولد گال

گال یا جرب ( Scabies) یك بیماری عفونی خارش دار و عامل آن بندپایی از گروه «مایت»ها یا «هیره»ها به نام علمی «Sarcoptes scabiei» است. مایت ها موجوداتی شبیه كنه، اما بسیار كوچكتر و میكروسكوپی و ماده های آنها با اندازه ای در حدود 3 میلی متر هستند .
این بیماری شایع ترین بیماری پوستی خارش دار در جهان است و سالانه بیش از 300 میلیون نفر در دنیا به آن مبتلا می شوند. مایت نر كه اندازه اش تقریباً نصف ماده است پس از بارور نمودن جنس ماده، بعد از مدت كوتاهی می میرد. محل زندگی انگل، داخل پوست بدن انسان است و پس از انتقال به میزبان، قسمت سطحی پوست بدن را به صورت عمودی سوراخ كرده سپس به ایجاد تونل در سطح افقی می پردازد، به طوری كه در هر شبانه روز حدود 3-2 میلیمتر پیشروی می كند و تخمهایش را در داخل آن قرار می دهد. هیره ماده در طول زندگی 4 تا 5 هفته ای خود در داخل «نقب»های داخل جلدی حدود 40 تا50 تخم می گذارد كه بعد از 3 تا 5 روز حدود 10 درصد آنها باز می شوند و لاروهایی از آنها خارج می شوند كه از سلولهای پوست تغذیه كرده و تونلهای جدیدی را ایجاد می كنند و نهایتاً به هیره بالغ تبدیل می شوند.دوره زندگی هیره از لارو تا تخم 10 تا 24 روز طول می كشد. راه اصلی انتقال، تماس نزدیك حداقل برای 15 دقیقه با افراد آلوده و گاهی از طریق وسایل آلوده است.
 

این انگل هنگامی كه روی پوست می نشیند، پوست را سوراخ می كند و به زیر پوست می رود. هیره در زیر پوست تونلهایی را حفر می كند و در آنها شروع به تخم ریزی می كند و كلاً زندگی اش در همین تونلها خلاصه می شود. تقریباً پس از گذشت یك ماه از ورود انگل به بدن بیمار كم كم او علایمی را در خود می بیند كه هشدار دهنده گال است . نشانه اصلی بیماری خارش است. خارش معمولاً شبانه و شدید است و هنگام خواب در بستر كه بدن شخص گرم می شود، اتفاق می افتد. انگلها بر اثر گرم شدن محیط و در بعضی مواقع با حمام كردن با آب گرم نیز فعال شده و خارش شروع می شود. علایم دیگر شامل ضایعات پوستی قرمز رنگ و برجسته، تورم موضعی، بثورات جلدی و تونلهای زیرپوستی به طول 3 تا 15 میلی متر است. دانه هایی به شكل مروارید كه محتوی مایع شفاف بوده و هاله ای قرمز رنگ دور آن را احاطه كرده، روی پوست پدید می آیند و اندازه هر یك از دانه ها كه به صورت تاول قابل دیدن است، معمولاً به اندازه ته سنجاق می باشد و ممكن است به علت خاراندن زیاد شكل خود را از دست داده و به صورت اثرات خراش مانند یا به صورت زخمهایی در محلهای آلوده دیده شود. هیره های اسكابیی نقاطی از بدن انسان كه دارای پوست ظریف، چین خورده و مرطوب است مانند پشت و كف دستها، فضاهای بین انگشتان، مچ، آرنج، زیر بغل، و كشاله ران و نوك سینه را آلوده می كنند. در شیرخواران صورت، كف و قوزك پا نیز ممكن است درگیر شود. تشخیص قطعی با آزمایش ضایعات جلدی و مشاهده مایت در زیر میكروسكوپ صورت می گیرد.

هیره گرد و غبار خانگی

هیره های گرد و غبار خانگی (کمپلکس درماتوفاگوئیدس) در سراسر جهان پراکنده است. آنها خیلی کوچک هستند (3.0 میلیمتر) و در مبلمان منزل، رختخواب ، بالش و قالی زندگی می کنند. و از بقایای مواد آلی همچون فلس پوست و وسته های جدا شده تغذیهمی کنند. در بیشتر مردم تنفس گرد و غبار حاوی هیره ها ، مدفوع و دیگر فضولات و قارچهای مربوط به آنها باعث واکنش های حساسیتی از قبیل آسم و التهاب غشای موکوسی بینی و التهاب ها و خارش های پوستی می شود. تعداد زیادی از آلرژن های ناشی از هیره های گرد و غبار ممکن است بعد از مرتب کردن رختخواب وارد هوا شوند. برخی دیگر از هیره ها سبب واکنش های مشابه در افرادی می شوند که در مجاورت محصولات انباری، غلات و غذای حیوانات زندگی می کنند و به مایت های انباری مشهور هستند.





اهمیت پزشکی و مبارزه با مایت ها




همانطور که عنوان شد مایت ها بسته به گونه ای که به آن تعلق دارند تاثیرات مختلفی را بر سلامت می گذارند.
جهت درمان علاوه بر استفاده از کرمهای دور کننده استفاده از آنتی بیوتیک ها و ترکیبات آنتی هیستامین توصیه می گردد. مهمترین نکته در ابتلا به مایتها عدم خارش محل تحریک شده است. زیرا علاوه بر آسیب بر بافتهای پوستی سب تورم بیشتر و عفونت می گردد.
در خصوص حساسیت به مایتها می توان باآزمایش میزان غلظت مدفوع هیره (گوانین) موجود در گرد و غبار، غلظت آلرژن های هیره گرد و غبار را محاسبه کرد.
می توان با کاهش رطوبت اتاقها، بهبود تهویه و حذف گرد و غبار، هیره ها و قارچ های مربوط را کنترل کرد. اتاقهای خواب و نشیمن باید مرتب هوادهی شوند یا رطوبت آنها با اقدامات دیگر کاهش یابد، تکاندن رختخوابها و شستن مکرر ملافه ها و پتوها ، موجب کاهش دسترسی به غذا در نتیجه کاهش تعداد هیره ها می شود. استفاده از جارو برقی روی تختخوابها ،فرشها و مبلمان نیز موثر است . در آلودگی های شدید و خارش های ناراحت کننده مداوم می بایست سمپاشی انجام گیرد.حشره کشهای متداول که برای کنترل آفت بکار می روند به هیچ عنوان موثر نیستند اما یک فراورده خاص در دسترس است که وقتی برای ملافه ها، تشک ها، فرش ها و رویه بل ها به کار می رود ، هیره ها را از بین می برد.

 

Home Page | در باره ما | پاسخ به سوالات | سوسری | ساس تختخواب | کک | شپش | مایت | مگس | پشه | موش | مار | عقرب | رطیل | موریانه | مارمولک | Site Map


GARANTI © 2008, كلیه حقوق محفوظ است

Back to content | Back to main menu